Along jage diri baik - baik tau kat Kedah sana . . . Nyrza Nazlyn ibu ayah kat sini doa hang berjaya kat sana tu . . Hanga jaga kesihatan baik baik . . kami jauh . . kat Subang . . Hang kat nun jauh di Kedah . . hang sakit kene rawat sendiri . . dah tak ade orang pakse hang makan ubat dah . . bangun pagi dah tak ade siapa kejut dah . . baju , semua semua hang kene buat sendri . . biar pun hati ibu ayah nyrza nazlyn sedih tapi kami tau hang pergi sana nak belajar . . hang tengah kejar cita - cita hang . . hang contoh pade nyrza . . Along nyrza tau hang boleh buat . . nyrza percaya itu . . lepas je kami balik . . air mata kami tak boleh berhenti . . hati kami berat nak tinggal kan hang . . ibu mase tu tak payah cakap la kan . . Hang sendri tau . . Sampai makan pun ibu tak selera . . ayah nyrza tau die sedih . . sedih sebab anak sulung die tinggal jauh dengan die . . Ye la kan sebelum ni mane pernah kite tiga beradik duduk jauh dari mate ayah dengan ibu . . btul tak ? sekarang ni hanye tnggal Nyrza dan Nazlyn je . . Hang dah kat kedah . .
Mase dalam kereta nak on the balik Subang . . Nyrza tidur . . Selalunye bila nyrza toleh belah kanan ade hang . . sekarang ni bila nyrza toleh je . . yg ade hanya la bayang bayang hang . . bile berhenti kat perhentian . . lepas makan hanga mesty mintak keropok gula gula sebab nak makan kat dalam kereta . walaupun mase tu baru lepas makan . . sekarang dah tak ada . .
Kat rumah pulak . . nyrza dah tak boleh nak panggil nama hang . . marah hang baca buku novel . . marah tak kemas rumah . . pinjam baju dan seluar hang . dan lagi satu lepas ni nyrza dah tak boleh rase masakkan pelik pelik hang dah . . tu la orang selalu cakap . . .bila ada depan mata tidak dihargai . . bila dah hilang baru tercari cari . . tapi pape pun tu hanya la untuk setahun . . setahun lepas tu baru kite berjumpe balik . . Along jage diri tau . . Nyrza ibu ayah nazlyn sentiasa doa kan hang kat sana . . ok ! :")
ni gambar last kite g Family day ibu . . mase ni semua ada ..
Nyrza Nazlyn Ibu dan Along . .
lepas ni . . . . . . . . . . . . . . .
